Συνεχίζοντας στην 11η ενότητα σήμερα ασχοληθήκαμε με τα κύρια και κοινά ουσιαστικά, γραμματική χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις. Τα κείμενα όμως και οι ασκήσεις έδωσαν εναύσματα για πολλές ιστορίες... Ξεκινήσαμε γνωρίζοντας το μεγάλο δάσκαλο Αδαμάντιο Κοραή μέσα από τη ρήση του "Το πρώτο βιβλίο κάθε έθνους είναι το λεξικό της γλώσσας του".
Στο κεφάλαιο 23 ασχοληθήκαμε με το πώς να βρίσκουμε πόσα ακόμη θέλουμε για να φτάσουμε στο 100. Βρήκαμε 2 τρόπους : με πρόσθεση πάνω σε αυτό που έχουμε και με αφαίρεση από το 100.
Σήμερα δουλέψαμε τον τρόπο με την πρόσθεση. Βγάλαμε από την ντουλάπα το στόχο μας , βάλαμε στόχο το 100 και "πετάξαμε" βελάκια.
Δουλέψαμε συμπληρώνοντας πρώτα στον αριθμό μας αυτό που χρειαζόταν για να "πατήσουμε" στην επόμενη δεκάδα και μετά τις δεκάδες που υπολείπονταν για να φτάσουμε στο 100. π.χ. 34 + 6 + 60 = 100
Μετά προσθέταμε αυτό που βάλαμε και βρίσκαμε το ποσό που χρειαζόταν (6+60=66).
Στο βιβλίο δούλεψα μόνο την εργασία με τους στόχους και στο Τ.Ε. μόνο την άσκηση α.Ο προοργανωτής και η δραστηριότητά του με όλες αυτές τις εκτιμήσεις πιστεύω πως πιο πολύ μπερδεύει παρά διαλευκαίνει. Αλλωστε στόχος είναι να μάθουμε το ακριβώς και όχι το περίπου. Αν και κάποια παιδιά καταφέρνουν να εκτιμούν το περίπου , πολλά ακόμη δεν είναι σε αυτό το επίπεδο και δεν υπάρχει λόγος να δημιουργώ άγχη εκεί που δε χρειάζεται.
Την αφαίρεση θα τη δουλέψουμε με τον ίδιο τρόπο αύριο. Πρωτα αφαιρούμε δεκάδες για να φτάσουμε στην επόμενη δεκάδα και μετά τις μονάδες που χρειάζονται. π.χ. Στόχος το 34 100- 60 - 6
Μπήκαμε από την προηγούμενη βδομάδα δειλά δειλά και στην 11η ενότητα "Τι βιβλίο είναι αυτό;". Σε αυτή την ενότητα ασχολούμαστε κυρίως με έναν ιδιαίτερο τύπο βιβλίου, το λεξικό.
Πρώτα επεξεργαστήκαμε τον προοργανωτή βλέποντας τις σελίδες από βιβλία διαφόρων ειδών. Προσπαθήσαμε να βρουμε ομοιότητες και διαφορές πάνω σε αυτά.
Στην ενότητα 10 στο Τ.Ε. υπήρχε η δραστηριότητα της συγγραφής ενός βιβλίου. Η άσκηση μας έδινε 10 λέξεις (αρσενικά σε -ης) και εμείς έπρεπε να σκαρφιστούμε μια ιστορία με αυτές. Η δραστηριότητα μου άρεσε πολύ και καθώς είχαμε την εμπειρία με το περσινό βιβλίο που φτιάξαμε "Το βιβλίο με τις περιπέτειες της Α' Τάξης", αποφασισα να αφιερώσω το χρόνο που ήταν απαραίτητος για να γίνει το βιβλίο μας σωστό. Σε πρώτη φάση οι ομάδες επικεντρώθηκαν στις λέξεις και συζήτησαν για την πλοκή. Αφού έγινε αυτό, άρχισε η συγγραφή της ιστορίας. Σε αυτό το στάδιο δεν μπερδεύτηκα στα πόδια των παιδιών , παρα μόνο όταν τα ίδια με καλούσαν. Η πλοκή είναι καθαρά δικό τους δημιούργημα. Όλα τα μέλη της ομάδας αποφάσιζαν για την πλοκή και όλοι έγραφαν στο δικό τους πρόχειρο.
Σε δεύτερη φάση έγινε η εικονογράφηση του βιβλίου μας. Εδώ επεσήμανα στα παιδιά πως έπρεπε να διαλέξουν σκηνές από την ιστορία τους και ο καθένας να ζωγραφίσει και μια διαφορετική σκηνή.
Στη συνέχεια έπρεπε να γίνει η διόρθωση. Πέρασα από όλες τις ομάδες και μαζί με τα παιδιά διορθώσαμε λάθη ορθογραφικά (μόνο αυτά που γνωρίζαμε με κανόνες , τα υπόλοιπα τα άφησα έτσι) και λάθη νοηματικά. Η διόρθωση έγινε σε στυλ συζήτησης ανάμεσα στα μέλη της ομάδας και σε μένα. Η διαδικασία μας πήρε λίγο χρόνο , αλλά ήταν εξαιρετικά σημαντική και παραγωγική. Μετά από τη διόρθωση γράψαμε με στυλό και καθαρά γράμματα την ιστορία μας σε μια γαλάζια Α4. Εδώ έπρεπε να προσέξουμε , αφού και η εικονογράφηση έπρεπε να μπει με τη σωστή σειρά. Μετά αριθμήσαμε και τις σελίδες μας.
Συνεχίσαμε με τις υπόλοιπες δουλειές που έχει η συγγραφή και βιβλιοδεσία ενός βιβλίου. Κάθε ομάδα ανέλαβε και από μια δουλειά: εξώφυλλο και τίτλος, περιεχόμενα, συγγραφείς, οπισθόφυλλο, πλαστικοποίηση, βιβλιοδέτηση. Δουλέψαμε στον υπολογιστή της κυρίας.
Με προσοχή και δημιουργική διάθεση φτιάξαμε τη σελίδα των περιεχόμενων.
Γράψαμε και τα ονόματα όλων των συγγραφέων.
Βάλαμε τίτλο και δημιουργήσαμε το ξεχωριστό εξώφυλλο!
Λίγα λόγια για το δημιούργημά μας στο οπισθόφυλλο.
Πλαστικοποίηση για να γίνει πιο γερό απ'έξω.
Το βιβλίο μας λοιπόν!
Στο τέλος το ολοκληρωμένο μας βιβλίο μπήκε στη βιβλιοθήκη μας και ήδη κάποιος το δανείστηκε!
Η εργασία αυτή απαίτησε αρκετή ώρα (5-6 διδακτικές ώρες), αλλά θεωρώ πως έγινε πολλή και καλή δουλειά πάνω σε πολλά πράγματα (παραγωγή λόγου, ορθογραφία, γραμματική , σύνταξη, χρήση επιθέτων , εικονογράφηση, επεξεργασία στον υπολογιστή, λειτουργία ομάδας). Εκτός από ένα δίωρο Γλώσσας , αξιοποιήσαμε και μια ώρα εικαστικών και 2 ώρες ευέλικτης ζώνης. Τι βιβλιο είναι αυτο;
Στο κεφάλαιο 21 σήμερα ασχοληθήκαμε με την έννοια "τόσα οσα" . Παρακολουθήσαμε την παρέα του βιβλίου να ρίχνει βολές και να πετυχαίνει διάφορα αποτελέσματα. Αφού επεξεργαστήκαμε τα δεδομένα που μας δίνει το βιβλίο απαντήσαμε στις ερωτήσεις του και φτιάξαμε και άλλες δικές μας απαντώντας και σε αυτές. Στη συνέχεια παίξαμε κι εμείς ένα αυτοσχέδιο παιχνίδι βολών που έφερε η κυρία στη τάξη. Το κουτί που χρησιμοποιήσαμε ως καλάθι. Για μπάλα χρησιμοποιήσαμε μια μπάλα από χαρτιά τσαλακωμένα και τυλιγμένα με αλουμινόχαρτο.
Παίξαμε ομαδικά. Κάθε παίκτης είχε δικαίωμα για 3 βολές. Φαίνεται πολύ πιο εύκολο από ό,τι είναι τελικά και έπρεπε να βάλουμε τα δυνατά μας για να κερδίσει η ομάδα μας!
Πέτυχα και την μπάλα καθ'οδόν για το καλάθι!
Τα παιδιά το διασκέδασαν πάρα πολύ και ο στόχος μου επετεύχθη , μιας και ενώ κρατούσα γραπτά το σκορ , τα παιδιά μόνα τους (χωρίς να το ζητήσω) προσπαθούσαν να υπολογίσουν πόσες βολές χρειαζόταν η ομάδα τους για να κερδίσει. Η έννοια "τόσα όσα" πέρασε στην τάξη μας με πολύ διασκεδαστικό τρόπο. Το παιχνίδι μας άρεσε τόσο πολύ που το πήραμε και στο διάλειμμα έξω μαζί μας. Φύλλο εργασίας
Τις τελευταίες μέρες δουλέψαμε το κεφάλαιο 20 ελέγχοντας , διορθώνοντας και συμπληρώνοντας προβλήματα , όπως λέει και ο τιτλος του κεφαλαίου.
Πριν ανοίξουμε το βιβλίο, κάθισα στην καρέκλα μου και είπα στα παιδιά πως είχα να τους ρωτήσω κάτι πολύ σοβαρό. Αυτό φυσικά έφερε την επιθυμητή ησυχία και προσοχή από όλους! Τους είπα λοιπόν: "Εφτιαξα μια πίτα που τη χώρισα σε 18 κομμάτια. Πόσα μου περίσσεψαν;" Παγωμάρα στην τάξη. Στην αρχή , γιατί μαλλον κάτι άλλο περίμεναν και μετά γιατί κάτι δεν πήγαινε καλά με την ερώτηση. Αρχισαν έτσι να δίνουν τυχαίες απαντήσεις , από κανένα μέχρι 17, και σε όλα απάντησα όχι. Αυτό τους έβαλε σε περισσότερες σκέψεις. Δεν έδωσα καμιά βοήθεια και περίμενα μέχρι που κάποιοι αγανακτισμένοι με το άλυτο πρόβλημα έφτασαν σε αυτό που επιθυμούσα. "Μα κυρία, δε μας είπες πόσα φάγαμε!". Ετσι καταλάβαμε πως κάποιο πρόβλημα υπήρχε με το πρόβλημα. Τους ρώτησα μετά τι έπρεπε να κάνουμε. Συμφωνήσαμε όλοι πως έπρεπε να του συμπληρώσουμε κάτι. Κάποια μαθήτρια ανέλαβε να συμπληρώσει αυτό που έλειπε και αφού έγινε και αυτό το γραψαμε στον πίνακα και στα τετράδιά μας και το λύσαμε.
Συνεχίσαμε με μερικά παραδείγματα τέτοιων προβλημάτων. "Στην κασετίνα είχα 15 ξυλομπογιες και έχασα μερικές. Πόσες μου έμειναν;" Πάλι υπήρχε πρόβλημα στο πρόβλημα. Το συμπληρώσαμε και αυτό και το λύσαμε.
Στη συνέχεια μπήκαμε στο βιβλίο και δουλέψαμε τις δραστηριότητες εκεί βρίσκοντας πότε έπρεπε να διορθώσουμε ή να συμπληρώσουμε κάτι. Το ίδιο κάναμε και σήμερα με τις ασκήσεις στο Τ.Ε.
Για το σπίτι έδωσα να φτιάξουν ολοκληρωμένα προβλήματα με βάση τις εικόνες που τους έδωσα.
Στα πλαίσια του προγράμματος "Τα αθλήματα" που εκπονούμε φέτος εξερευνήσαμε λίγο περισσότερο τη λαμπαδηδρομία και την ολυμπιακή φλόγα.
Στους
αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες μια φωτιά κρατούνταν άσβεστη σε όλη τη διάρκεια των
αγώνων. Στους Ολυμπιακούς αγώνες που έγιναν το 1928 στο Άμστερνταμ της
Ολλανδίας η φλόγα επανήλθε σαν έθιμο κι έτσι σε όλη τη διάρκεια των αγώνων
καίει άσβεστη μια φωτιά στο στάδιο της πόλης που φιλοξενεί τους αγώνες.
Για ποιο λόγο όμως επιλέχθηκε κάτι τέτοιο ως έθιμο; Βρήκαμε πως η φλόγα αναπαριστά την κλοπή της φωτιάς απο τον Προμηθέα. Παρακολουθήσαμε λοιπόν το παρακάτω βίντεο.
Έπειτα θυμηθήκαμε τους σπονδοφόρους και την αποστολή τους να μεταφέρουν στην αρχαία Ελλάδα το μηνυμα της έναρξης των ολυμπιακών αγώνων και της ολυμπιακής εκεχειρίας.
Στην
Ολυμπιάδα του Βερολίνου το 1936 αποφασίστηκε να γίνει ένα νέο έθιμο παραπλήσιο
με αυτό των σπονδοφόρων. Η λαμπαδηδρομία.
Αποφασίσαμε να εξερευνήσουμε πώς γίνεται αυτή η λαμπαδηδρομία.
Πρώτα πήγαμε στην Ολυμπία. Εκεί γίνεται η τελετή της αφής της ολυμπιακής φλόγας. Μιλήσαμε για το κάτοπτρο και προσπαθήσαμε να το περιγράψουμε: ένα μεταλλικό μπολ που μαζεύει τις ακτίνες του ήλιου.
Φυσικά παρακολουθήσαμε και την τελετή με τις ταλαντούχες ιέρειες να επικαλλούνται τον Απόλλωνα, το θεό του ηλιου, να ανάψει τη φλόγα των αγώνων.
Διαβάζοντας την επίκληση στον Απόλλωνα
ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ
Ιερά
σιωπή!
Να ηχήσει όλος ο αιθέρας, η γη, η θάλασσα και οι πνοές των ανέμων.
Όρη και Τέμπη σιγήστε.
Ήχοι και φωνές πουλιών παύσατε.
Γιατί μέλλει να μας συντροφεύσει ο Φοίβος, ο Φωσφόρος Βασιλεύς.
Απόλλωνα, θεέ του ήλιου και της ιδέας του φωτός,
στείλε τις ακτίνες σου και άναψε την ιερή δάδα
για τη φιλόξενη πόλη
της ...(όνομα της διοργανώτριας
πόλης). Και
συ, ω Δία, χάρισε ειρήνη σ' όλους τους λαούς της Γης
και στεφάνωσε τους νικητές του Ιερού Αγώνααναρωτηθήκαμε αν όντως ο αρχαίος αυτός θεός έκανε όλη τη δουλειά... Τελικά καταλήξαμε πως το κάτοπτρο (το σχήμα και το υλικό του) ήταν αυτά που κάνουν τη φλόγα να ανάψει.
Μετά παρακολουθήσαμε πώς μεταφέρεται η φλόγα από την Ολυμπία στην εκάστοτε πολη που φιλοξενεί τους αγώνες.
Το ερωτημα που γεννήθηκε ήταν πώς αυτός ο λαμπαδηδρόμος δεν κουράζεται διανύοντας την απόσταση μέχρι την πολη που φιλοξενεί τους αγώνες. Η απορία μας λύθηκε , αφού μάθαμε πως ο λαμπαδηδρόμος δεν είναι ένας, αλλά πολλοί και όπως στα παιχνίδια με τη σκυταλοδρομία , έτσι και στη λαμπαδηδρομία η φλόγα μεταλαμπαδεύεται στον επόμενο, μέχρι να φτάσει στον προορισμό της.
Και τι συμβαίνει όταν η φλόγα φτάσει στον προορισμό της; Εδώ παρακολουθήσαμε την τελετή έναρξης των ολυμπιακών αγώνων του 2004, που έγιναν στην Αθήνα με πολύ μεγάλη επιτυχία.
Βλέποντας όλα αυτά τα υπέροχα που συμβαίνουν θελήσαμε κι εμείς να κάνουμε μια λαμπαδηδρομία.
Και αυτό κάναμε!
Πρώτα έπρεπε να φτιάξουμε τις δάδες μας.
Χρησιμοποιήσαμε πολύ απλά υλικά:
Μια λωρίδα από χαρτόνι χαρτόκουτας
ένα ορθογώνιο κομμάτι χαρτόνι (σε μέγεθος μισής Α4)
αλουμινόχαρτο
τετράγωνα και ορθογώνια κομμάτια από κίτρινο και πορτοκαλί γκοφρέ χαρτί
Πήραμε τη λωρίδα από την χαρτόκουτα και πάνω της τυλίξαμε το ορθογώνιο χαρτόνι να γίνει σα χωνί. Το συρράψαμε για να μη φεύγει και το κολλήσαμε με χαρτοταινία πάνω στη λωρίδα.
Στη συνέχεια τυλίξαμε όλη την κατασκευή μας με αλουμινόχαρτο (χωρίς τσιγκουνιές , να καλυφθεί όλο).
Τέλος, τοποθετήσαμε στο χωνί τα κομμάτια του γκοφρέ , έτσι ώστε να μοιάζουν με φλόγες.
Λαμπάδες όμως χωρίς λαμπαδηδρομία δε γίνεται. Γι'αυτό λοιπόν διοργανώσαμε και μια λαμπαδηδρομία μέσα στο σχολείο μας (μιας και ο καιρός δεν ήταν για έξω). Μαζί μας και ο αγαπημένος μας κύριος Σωτήρης, ο γυμναστής μας!
Πρώτος λαμπαδηδρόμος ο κύριος Σωτήρης.
Τρέχοντας στους διαδρόμους μεταφέροντας τη φλόγα!
Από λαμπαδηδρόμο σε λαμπαδηδρόμο.
Φτάνοντας στο...στάδιο
Ανάβουμε την ολυμπιακή φλόγα που θα καίει σε όλη τη διάρκεια των αγώνων.
Και μια αναμνηστική φωτογραφία με όλους τους λαμπαδηδρόμους!
.JPG)
