Μια νέα σειρά από γρήγορες κι εύκολα υλοποιήσιμες ιδέες για την τάξη και όχι μόνο μπορείτε πλέον να βρίσκετε στις ΙΔΕΟΥΛΕΣ εδώ στο ιστολόγιο ή στο Instagram στο προφίλ στην αντίστοιχη ενότητα.
Πρώτη ιδεούλα: ο πίνακας φωτογράφισης (photo frame). Μια απλή αλλα πολύ διασκεδαστική ιδέα που μπορεί να αξιοποιηθεί ξανά και ξανά με διάφορες αφορμές στην τάξη μας. Η ιδέα είναι να υπάρχει ένα περίγραμμα γύρω από ατομικές ή ομαδικές φωτογραφίσεις γιορτάζοντας την έναρξη/λήξη της χρονιάς , κάποια γιορτή, ένα σπουδαίο γεγονός της τάξης (π.χ. βραβείο/κατάκτηση στόχου κτλ.).
Πώς το έφτιαξα:
⚙Χρησιμοποιήσα μια τετράγωνη ξύλινη πλάκα 60Χ60εκ. ενώ ο hubby έφτιαξε μια κυκλική τρύπα 45 εκ. στη μέση. Ο πίνακας θα μπορούσε να φτιαχτεί και με χοντρό χαρτόκουτο (π.χ.από τηλεόραση ) που θα έκανε την κατασκευή πιο εύκολη και ελαφριά, ωστόσο δε θα έχει την ίδια αντοχή.
⚙Περιμετρικά κολλάω με διπλής όψης ή blue tack αυτοκόλλητα ή σχέδια που φτιάχνω με χαρτόνι ανάλογα με την περίσταση :
λουλούδια, τσαντούλες, κουκουβάγιες κτλ στην έναρξη της χρονιάς
σωσίβια, παγωτά , φοίνικες, φλαμινγκο στη λήξη της χρονιάς
κυπελλα , βραβεία κτλ. σε κατακτηση στόχων
χριστουγεννιάτικα,πασχαλινά, αποκριάτικα στολίδια σε κάθε γιορτή
⚙Επιπλέον ετοιμάζω ξεχωριστές πινακίδες με την αφορμή της φωτογράφισης και τις κολλάω σε κάποια γωνία.
Στο τέλος κάθε φωτογράφισης ξεκολλάω και αποθηκεύω τα αυτοκόλλητα για επόμενη χρήση και αποθηκεύω τον πίνακα.
Εχω χρησιμοποιησει τον ίδιο πίνακα σε γενέθλια στο σπίτι, σε εκδρομές κτλ και μετράει ήδη 5 χρόνια χρήσης χωρίς να έχει πάθει κάτι, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που τον έχω δανείσει σε φίλους ή συναδέλφους.
Πείτε μου στα σχόλια αν σας άρεσε η ιδεούλα και αν την εφαρμόσατε!
"When life gives you lemons, make lemonade" λέει το αγγλικό (αμερικανικό) ρητό κι αυτό μου έδωσε την ιδέα για μια δράση στην τάξη με στόχο την καλλιέργεια δεξιοτήτων, όπως: διαχείριση συναισθημάτων και ορίων, αυτορρύθμιση , επικοινωνία και συνεργασία. Δεξιότητες ουσιαστικές και βασικές για την ομαλή συμβίωση εντός κι εκτός τάξης.
Λίγο πριν τη λήξη της προηγούμενης χρονιάς παρατήρησα πως τα μικρά μου αστέριαγια διάφορους λόγους αμελούσαν τον έλεγχο συμπεριφοράς και τη διαχείριση των συναισθημάτων τους (που είχαμε δουλέψει έντονα στην αρχή της χρονιάς). Δημιούργησα έτσι μια ολοκληρωμένη παρέμβαση εμπνευσμένη από το αγαπημένο ρητό και αφού τις ξινίλες της ζωής δεν μπορούμε να τις αποφύγουμε , ας προσπαθήσουμε να βγάλουμε κάτι θετικό από αυτό αν γίνεται.
Ξεκινήσαμε με μια φέτα λεμόνι στο χέρι την οποία μυρίσαμε και όσοι θέλαμε γευτήκαμε. Αφού πηραμε την ξινίλα προσπαθήσαμε να τη συνδέσουμε με συναισθήματα που μας δημιουργούν την ίδια αίσθηση. Φτιάξαμε έτσι στον πίνακα έναν χάρτη με "ξινές καταστάσεις" όπως "Δε με παίζουν", "Χαλάει το παιχνίδι", " Δε μου δίνουν σημασία" κτλ.
Συνεχίσαμε με υποθετικές ξινές καταστάσεις τις οποίες δραματοποιήσαμε ομαδικά και δώσαμε δυο επιλογές αντίδρασης.
"ΠΑΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ..."
Υποθετική ξινή κατασταση: Η Σούζαν διαλέγει κάθε φορά το παιχνίδι που θα παίξουν τα παιδιά στο διάλειμμα. Ο Τίμος σήμερα πρότεινε να παίξουν ένα άλλο παιχνίδι. Η αντίδραση της Σούζαν ήταν : "Η' παίζεις αυτό ή δεν παίζεις!"
Οι ομάδες συνεδρίασαν για να παρουσιάσουν την ξινή κατάσταση και να δώσουν δυο επιλογές για τη συνέχεια: μια κατά την οποία η αντίδραση γίνεται με θυμό και απογοήτευση και μια άλλη κατα την οποία γίνεται προσπάθεια ώστε να βρεθεί λύση.
Σε κάθε παρουσίαση αναζητούσαμε τα συναισθήματα που ένιωσαν οι ήρωες σε δεδομένες στιγμές (π.χ. πώς ένιωσε ο Τίμος όταν τον απέρριψε η Σούζαν; Πώς ένιωσε η Σούζαν όταν ο Τίμος πρότεινε κάτι άλλο; Γιατί; Πώς θα αντιδρούσε με θυμό; Πώς με διάθεση για συνεργασία;)
Μεταφερθήκαμε στην ολομέλεια και μέσα από την παρουσίαση διάφορων ιστοριών προσπαθήσαμε να μπούμε στη θέση των ηρώων. Αφού εντοπίσαμε τα συναισθήματά τους μετατραπήκαμε σε φωνές συνείδησης και προτείναμε τρόπους να διαχειριστεί τη δύσκολη κατάσταση κάθε ήρωας.
Στόχος δεν είναι να παραγνωριστούν τα έντονα/ αρνητικά συναισθήματα , αλλά να βρεθεί τρόπος να τα διαχειριστούμε.
Επειτα σειρά είχε η θετική ενίσχυση των συμμαθητών/τριών μας. Καθίσαμε σε κύκλο σε τυχαία σειρά (όχι με φίλους/ες) και κάθε παιδί σκέφτηκε κι έγραψε σε μια κίτρινη λωρίδα χαρτιού κάτι θετικό για τον/την διπλανό/η του το οποίο στη συνέχεια μοιράστηκε με όλη την τάξη χαρίζοντας την όμορφη κουβέντα του στο παιδί διπλα. Οι προτάσεις ήταν: "Ζωγραφίζει πολύ ωραία", "Εχει πολύ έξυπνες ιδέες στις εργασίες", "Παίζει τίμια" κ.α. Κάθε κουβέντα που μοιραζόμασταν γινόταν κρίκος που έφτιαξε στο τέλος μια αλυσίδα. Η αλυσίδα αυτή μας ενώνει και μας κάνει δυνατούς/ες απέναντι σε κάθε αρνητικό συναίσθημα.
Σε επόμενη φάση και σε στιγμή πιο χαλαρή κάθε ομάδα χρωμάτισε και συμπλήρωσε την αφίσα " Κάνε την Ξινίλα Λεμονάδα". Οι αφίσες στόλισαν τοίχους και πίνακες.
Ανακεφαλαιώνοντας καθίσαμε πάλι σε κύκλο τυχαία και ξαναμπήκαμε σε βιωματική κατασταση με μια φανταστική ιστορία (από τις 24 που υπάρχουν στο αρχείο). Εδώ κληθήκαμε να γίνουμε η συμβουλευτική φωνή (φωνή συνείδησης) για το διπλανό παιδί προτρέποντας σε επιλογή σωστής διαχείρισης της "ξινής" κατάστασης. Γράψαμε τη συμβουλή σε κορδέλες -βραχιόλια με το λογότυπο της δράσης, τη μοιραστήκαμε με το σύνολο και φορέσαμε το βραχιόλι στο διπλανό παιδί.
Και από τη στιγμή που ήταν το τέλος της χρονιάς έκλεισα τη δράση με ένα δωράκι συμβολικό & εμπνευσμένο από αυτήν.
Σε ένα ποτήρι πλαστικό (και ανακυκλώσιμο) έβαλα ένα λεμόνι, δυο στικ μαύρης ζάχαρης, τη συνταγή για σπιτική λεμονάδα (που υπάρχει στο αρχείο-τυλιγμένη σε ρολάκι ) κι ένα χαρούμενο καλαμάκι. Στο εξωτερικό κόλλησα το αυτοκόλλητο της δρασης και μια ευχή για το καλοκαίρι. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν!
Όλες οι παραπάνω δραστηριότητες έγιναν σε διάστημα 2 εβδομάδων στις οποίες αφιερώθηκε περίπου μια διδακτική ώρα καθημερινά. Η παρέμβαση λειτουργεί πολύ καλά , είδα βελτίωση στις σχέσεις των παιδιών και πήρα καλή ανατροφοδότηση από τα ίδια. Μπορεί να απλωθεί σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς με μικρές δράσεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα ή μπορεί να γίνει στοχευμένα και εντατικά όπως το δούλεψα παραπάνω για πιο άμεσα αποτελέσματα.
Το αρχείο με την παρουσίαση και τα εκτυπώσιμα αρχεία (24 κάρτες με ιστορίες, αφίσα, χάρτης ιδεών, βραχιολάκια, συνταγη λεμονάδας , αυτοκόλλητο δράσης & φορμα αναστοχασμού /αυτοαξιολόγησης) μπορείτε να το βρείτε εδώ , η ιδέα ωστόσο μπορεί να εφαρμοστεί και χωρίς αυτό.
Από καιρό ήθελα να ετοιμάσω κάτι για την έναρξη της χρονιάς. Κάτι που θα κάνει την επιστροφή στο σχολείο ομαλή , που θα κεντρίσει το ενδιαφέρον των μικρών μου μαθητών και θα μας δώσει την απαραίτητη ώθηση για το νέο ξεκίνημα. Παλιότερα δούλευα τα πορτραίτα γνωριμίας "Σχετικά με μένα", αλλά τα έχω βαρεθεί λιγάκι , υπάρχει πλέον υπερπληθώρα στο διαδίκτυο
(και σε πολύ πιο όμορφη διάταξη από τη δική μου) και επιπλέον δεν πιστεύω ότι κεντρίζουν τα μεγαλύτερα παιδιά. Έτσι κινήθηκα σε άλλη κατεύθυνση.
Στα πλαίσια εκδηλώσεων της παγκόσμιας μέρα παιδικού βιβλίου το σχολείο μας με την πολύτιμη συνεργασία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων κάλεσε το συγγραφέα Δημόκριτο Τσουκάπα να παρουσιάσει στα παιδιά το βιβλίο του "Του ουρανού τα παραμύθια".
Προμηθευτήκαμε πριν μερικές μέρες το βιβλίο του και το γνωρίσαμε λίγο μέσα από κάποιες ιστορίες. Το συνδέσαμε πολύ ωραία και με το κεφάλαιο για τον ήλιο που είχαμε μόλις κάνει στη Μελετη.
Την προηγούμενη σχολική χρονιά με τα αστεράκια μου ασχοληθήκαμε με τη στοματική υγιεινή. Ονομάσαμε το πρόγραμμα "Δοντάκια αστραφτερά" και παρακάτω ακολουθούν όλες οι δραστηριότητες που κάναμε. Πριν ξεκινήσουμε φτιάξαμε κι έναν φάκελο για να αποθηκεύσουμε όλες τις εργασίες μας.
Στο τελευταίο κεφάλαιο της 3ης ενότητας η γάτα μας βρέθηκε να κάνει βουτιά σε ένα καζάνι σοκολάτας και από εκεί ξεκίνησαν και οι δικές μας "περιπέτειες"...
Ξεκινήσαμε με τον δημοσιογράφο να μας θυμίζει το τρελό τρεχαλητό της γάτας και τις ζημιές που προκάλεσε. Συνεχίσαμε μπαίνοντας στην εικόνα του κεφαλαίου μας. Τη μελετήσαμε και διατυπώσαμε ένα σωρό υποθέσεις για το τι μπορεί να είχε συμβεί.
2 Απριλίου σήμερα και το παιδικό βιβλίο γιορτάζει. Μια από τις πιο αγαπημένες μου παγκόσμιες μέρες που δεν αφήνω ποτέ να περάσει έτσι!
Ξεκινήσαμε βλέποντας τη φετινή αφίσα για τη σημερινή μέρα. Στα παιδιά άρεσε πολύ και ο καθένας τους βρήκε και κάτι διαφορετικό να πει. Το τερατάκι με την κορώνα, ο εξωγήινος με τα κάστρα, το χωριό, την πολη και πολλά πολλά άλλα.
Θυμηθήκαμε το μεγάλο παραμυθά στου οποίου τη γενέθλια μέρα γιορτάζουμε το παιδικό βιβλιο, το Χανς Κρίστιαν Αντερσεν.
Μπήκαμε έτσι στην παρουσίαση και γνωρίσαμε κάποια πράγματα για το μεγάλο αυτό παραμυθά , αλλά και άλλους μεγάλους παραμυθάδες της ιστορίας: τον Αίσωπο, το Σαρλ Περώ, τους αδερφούς Γκριμ, τον Κάρολο Ντίκενς και το δικό μας Ευγένιο Τριβιζά (που είναι μεν σύγχρονος αλλά και εξαιρετικά ιδιοφυής στις ιστορίες του -και προσωπικός μου αγαπημένος).
Είδαμε τα πολύ γνωστά μας παραμυθια και τους δημιουργούς τους και προσπαθήσαμε στη συνέχεια να τα αντιστοιχίσουμε.
Η άσκηση βέβαια είχε παιγνιώδη χαρακτήρα και σε καμιά περίπτωση δεν περίμενα να τα βρουν. Στόχος μου ήταν να μάθουμε από 2-3 παραμύθια το δημιουργό (άλλωστε για κάποια από αυτά ακόμα και σήμερα υπάρχουν διαμάχες για την προέλευσή τους).
Συνεχίσαμε πάλι στην παρουσίαση προσπαθώντας να βρούμε λέξεις που έλειπαν από διάσημες φράσεις κλασικών παραμυθιών.
Μετά προσπαθήσαμε να καταλάβουμε από κάποιο μικρό απόσπασμα το παραμύθι που ανήκε καθε κομμάτι.
Επειτα ακούσαμε το "Μάγειρα" του Μ.Φραγκούλη και ευχαριστώ πολύ τη μαμά Ελένη που το έφερε στην προσοχή μου καθώς έδεσε τέλεια με τα υπόλοιπα που είχα κατα νου.
Ακούγοντας το προσπαθήσαμε να εντοπίσουμε όσα περισσότερα παραμύθια μπορούσαμε μέσα από τους στίχους του.
Κι αφού ακούσαμε για το μαγείρεμα των παραμυθιών ήταν σειρά μας να γίνουμε μάγειρες και να ανακατέψουμε τα παραμύθια!
Ζήτησα από τα παιδιά να διαλέξουν 2-3 αγαπημένους τους ήρωες παραμυθιών και να γράψουν ένα δικό τους παραμύθι με αυτούς. Εξήγησα επίσης πως μπορούσαν και να "κλέψουν" την πλοκή από άλλα παραμύθια αν ήθελαν.
Στρωθήκαμε λοιπόν και ξεκινήσαμε.
Επειτα φτιάξαμε το μεγαλο μας παραμύθι. Πήραμε ένα μεγάλο χαρτόνι το διπλώσαμε στα δυο να γίνει σαν βιβλίο. Γραψαμε την ιστορία μέσα σε αυτό
και φτιάξαμε όμορφα εξώφυλλα με τους τίτλους που δώσαμε.
Στο τέλος ντυθήκαμε τα παραμύθια που γράψαμε!
Για να μην αφήσουμε και τα μαθηματικά παραπονεμένα παίξαμε με τα παραμύθια και την προπαίδεια :
Αν στη βιβλιοθήκη έχω 8 φορές το παραμύθι "Η κατσίκα και τα 7 κατσικάκια", πόσα κατσικάκια υπάρχουν στα βιβλία μου;
Αν στη βιβλιοθήκη έχω 6 φορές το παραμύθι "τα 3 γουρουνάκια", πόσα γουρουνάκια υπάρχουν;
Και συνεχίσαμε με πολλά παραδείγματα ακόμη.
Στη Μελέτη εντοπίσαμε όλα τα παραμύθια και τους μύθους που έχουν φυτά μέσα στην ιστορία τους. Και ήταν πολλά!!!
Αφού ασχοληθήκαμε τόσο με την εξερεύνηση των συναισθημάτων μας στη Γλώσσα, αποφάσισα να κάνω ακόμα κάτι με την Ευέλικτη και τα εικαστικά. Και πάλι τη δραστηριότητα την έφτιαξα για το πρόγραμμα της Ψυχικής υγείας που έκανα στη Ρόδο. Ευτυχώς που δεν πετάω (διαγράφω!!!) τίποτα!
Εδωσα στα παιδιά το έγγραφο με τις δαχτυλόκουκλες (που δε θυμάμαι πού είχα βρει το πατρόν τους) για να τις βάψουν.
Μετά γράψαμε στην πίσω πλευρά το συναίσθημα που πρόδιδε κάθε δαχτυλόκουκλα (χρειάζεται για αυτά που κάνουμε παρακάτω).
Τέλος τις κόψαμε και τις κολλήσαμε έτσι ώστε να εφαρμόζουν στα δάχτυλά μας (για μεγαλύτερα παιδιά συνιστώ να μεγεθύνετε λίγο το έγγραφο ή να βάλετε μεγαλύτερη κορδέλα κάτω).
Το πιο όμορφο ήταν πως κάναμε πράξη το κείμενο "Μαζί είναι καλύτερα". Τα παιδιά δυσκολεύτηκαν να εφαρμόσουν τις δαχτυλόκουκλες με το ένα χέρι κι έτσι συνεργάστηκαν με τους διπλανούς τους βοηθώντας ο ένας τον άλλο!
Τις τοποθετήσαμε στα δάχτυλά μας και ήμασταν έτοιμοι!
Αφησα τα παιδιά να σκεφτούν μια ιστορία στην οποία να πρωταγωνιστούν όλα τα συναισθήματα που φανερώνονταν στις δαχτυλόκουλες. Μπορούσαν είτε να προσωποποιήσουν τα συναισθήματα είτε να φτιάξουν μια ιστορία με όλα τα συναισθήματα μέσα (ο ήρωάς τους δηλαδή να νιώθει όλα αυτά τα συναισθήματα μέσα από διάφορες καταστάσεις που αντιμετωπίζει). Δεν ήμουν σίγουρη κατά πόσο τα μικρά μου θα μπορούσαν να ανταπεξέλθουν σε αυτή τη δραστηριότητα καλά μιας και το δούλεψα με παιδιά της Ε' για πρώτη φορά, αλλά για άλλη μια φορά με κατέπληξαν με τις παραστάσεις που έδωσαν!
Κάθε παιδί φορώντας τις δαχτυλόκουκλές του πήγε πίσω από τη συρταριέρα (που επιστρατευτηκε ως σκηνή) και μας παρουσίασε την ιστορία του.
Στην ενότητα 10 στο Τ.Ε. υπήρχε η δραστηριότητα της συγγραφής ενός βιβλίου. Η άσκηση μας έδινε 10 λέξεις (αρσενικά σε -ης) και εμείς έπρεπε να σκαρφιστούμε μια ιστορία με αυτές. Η δραστηριότητα μου άρεσε πολύ και καθώς είχαμε την εμπειρία με το περσινό βιβλίο που φτιάξαμε "Το βιβλίο με τις περιπέτειες της Α' Τάξης", αποφασισα να αφιερώσω το χρόνο που ήταν απαραίτητος για να γίνει το βιβλίο μας σωστό. Σε πρώτη φάση οι ομάδες επικεντρώθηκαν στις λέξεις και συζήτησαν για την πλοκή. Αφού έγινε αυτό, άρχισε η συγγραφή της ιστορίας. Σε αυτό το στάδιο δεν μπερδεύτηκα στα πόδια των παιδιών , παρα μόνο όταν τα ίδια με καλούσαν. Η πλοκή είναι καθαρά δικό τους δημιούργημα. Όλα τα μέλη της ομάδας αποφάσιζαν για την πλοκή και όλοι έγραφαν στο δικό τους πρόχειρο.
Σε δεύτερη φάση έγινε η εικονογράφηση του βιβλίου μας. Εδώ επεσήμανα στα παιδιά πως έπρεπε να διαλέξουν σκηνές από την ιστορία τους και ο καθένας να ζωγραφίσει και μια διαφορετική σκηνή.
Στη συνέχεια έπρεπε να γίνει η διόρθωση. Πέρασα από όλες τις ομάδες και μαζί με τα παιδιά διορθώσαμε λάθη ορθογραφικά (μόνο αυτά που γνωρίζαμε με κανόνες , τα υπόλοιπα τα άφησα έτσι) και λάθη νοηματικά. Η διόρθωση έγινε σε στυλ συζήτησης ανάμεσα στα μέλη της ομάδας και σε μένα. Η διαδικασία μας πήρε λίγο χρόνο , αλλά ήταν εξαιρετικά σημαντική και παραγωγική. Μετά από τη διόρθωση γράψαμε με στυλό και καθαρά γράμματα την ιστορία μας σε μια γαλάζια Α4. Εδώ έπρεπε να προσέξουμε , αφού και η εικονογράφηση έπρεπε να μπει με τη σωστή σειρά. Μετά αριθμήσαμε και τις σελίδες μας.
Συνεχίσαμε με τις υπόλοιπες δουλειές που έχει η συγγραφή και βιβλιοδεσία ενός βιβλίου. Κάθε ομάδα ανέλαβε και από μια δουλειά: εξώφυλλο και τίτλος, περιεχόμενα, συγγραφείς, οπισθόφυλλο, πλαστικοποίηση, βιβλιοδέτηση. Δουλέψαμε στον υπολογιστή της κυρίας.
Με προσοχή και δημιουργική διάθεση φτιάξαμε τη σελίδα των περιεχόμενων.
Γράψαμε και τα ονόματα όλων των συγγραφέων.
Βάλαμε τίτλο και δημιουργήσαμε το ξεχωριστό εξώφυλλο!
Λίγα λόγια για το δημιούργημά μας στο οπισθόφυλλο.
Πλαστικοποίηση για να γίνει πιο γερό απ'έξω.
Το βιβλίο μας λοιπόν!
Στο τέλος το ολοκληρωμένο μας βιβλίο μπήκε στη βιβλιοθήκη μας και ήδη κάποιος το δανείστηκε!
Η εργασία αυτή απαίτησε αρκετή ώρα (5-6 διδακτικές ώρες), αλλά θεωρώ πως έγινε πολλή και καλή δουλειά πάνω σε πολλά πράγματα (παραγωγή λόγου, ορθογραφία, γραμματική , σύνταξη, χρήση επιθέτων , εικονογράφηση, επεξεργασία στον υπολογιστή, λειτουργία ομάδας). Εκτός από ένα δίωρο Γλώσσας , αξιοποιήσαμε και μια ώρα εικαστικών και 2 ώρες ευέλικτης ζώνης. Τι βιβλιο είναι αυτο;