Τετάρτη 2 Απριλίου 2014

Παραμυθιαστηκαμε! 2 Απριλίου, Παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου

2 Απριλίου σήμερα και το παιδικό βιβλίο γιορτάζει. Μια από τις πιο αγαπημένες μου παγκόσμιες μέρες που δεν αφήνω ποτέ να περάσει έτσι!
Ξεκινήσαμε βλέποντας τη φετινή αφίσα για τη σημερινή μέρα. Στα παιδιά άρεσε πολύ και ο καθένας τους βρήκε και κάτι διαφορετικό να πει. Το τερατάκι με την κορώνα, ο εξωγήινος με τα κάστρα, το χωριό, την πολη και πολλά πολλά άλλα.
Θυμηθήκαμε το μεγάλο παραμυθά στου οποίου τη γενέθλια μέρα γιορτάζουμε το παιδικό βιβλιο, το Χανς Κρίστιαν Αντερσεν.
Μπήκαμε έτσι στην παρουσίαση και γνωρίσαμε κάποια πράγματα για το μεγάλο αυτό παραμυθά , αλλά και άλλους μεγάλους παραμυθάδες της ιστορίας: τον Αίσωπο, το Σαρλ Περώ, τους αδερφούς Γκριμ, τον Κάρολο Ντίκενς και το δικό μας Ευγένιο Τριβιζά (που είναι μεν σύγχρονος αλλά και εξαιρετικά ιδιοφυής στις ιστορίες του -και προσωπικός μου αγαπημένος).
Είδαμε τα πολύ γνωστά μας παραμυθια και τους δημιουργούς τους και προσπαθήσαμε στη συνέχεια να τα αντιστοιχίσουμε.
Η άσκηση βέβαια είχε παιγνιώδη χαρακτήρα και σε καμιά περίπτωση δεν περίμενα να τα βρουν. Στόχος μου ήταν να μάθουμε από 2-3 παραμύθια το δημιουργό (άλλωστε για κάποια από αυτά ακόμα και σήμερα υπάρχουν διαμάχες για την προέλευσή τους).
Συνεχίσαμε πάλι στην παρουσίαση προσπαθώντας να βρούμε λέξεις που έλειπαν από διάσημες φράσεις κλασικών παραμυθιών.
Μετά προσπαθήσαμε να καταλάβουμε από κάποιο μικρό απόσπασμα το παραμύθι που ανήκε καθε κομμάτι.
Επειτα ακούσαμε το "Μάγειρα" του Μ.Φραγκούλη και ευχαριστώ πολύ τη μαμά Ελένη που το έφερε στην προσοχή μου καθώς έδεσε τέλεια με τα υπόλοιπα που είχα κατα νου.
Ακούγοντας το προσπαθήσαμε να εντοπίσουμε όσα περισσότερα παραμύθια μπορούσαμε μέσα από τους στίχους του.
Κι αφού ακούσαμε για το μαγείρεμα των παραμυθιών ήταν σειρά μας να γίνουμε μάγειρες και να ανακατέψουμε τα παραμύθια!
Ζήτησα από τα παιδιά να διαλέξουν 2-3 αγαπημένους τους ήρωες παραμυθιών και να γράψουν ένα δικό τους παραμύθι με αυτούς. Εξήγησα επίσης πως μπορούσαν και να "κλέψουν" την πλοκή από άλλα παραμύθια αν ήθελαν.
Στρωθήκαμε λοιπόν και ξεκινήσαμε.
Επειτα φτιάξαμε το μεγαλο μας παραμύθι. Πήραμε ένα μεγάλο χαρτόνι το διπλώσαμε στα δυο να γίνει σαν βιβλίο. Γραψαμε την ιστορία μέσα σε αυτό
και φτιάξαμε όμορφα εξώφυλλα με τους τίτλους που δώσαμε.
Στο τέλος ντυθήκαμε τα παραμύθια που γράψαμε!
Για να μην αφήσουμε και τα μαθηματικά παραπονεμένα παίξαμε με τα παραμύθια και την προπαίδεια :
Αν στη βιβλιοθήκη έχω 8 φορές το παραμύθι  "Η κατσίκα και τα 7 κατσικάκια", πόσα κατσικάκια υπάρχουν στα βιβλία μου;
Αν στη βιβλιοθήκη έχω 6 φορές το παραμύθι "τα 3 γουρουνάκια", πόσα γουρουνάκια υπάρχουν;
Και συνεχίσαμε με πολλά παραδείγματα ακόμη.
Στη Μελέτη εντοπίσαμε όλα τα παραμύθια και τους μύθους που έχουν φυτά μέσα στην ιστορία τους. Και ήταν πολλά!!!
Παρουσίαση

παγκόσμια μερα παιδικου βιβλιου from Ioanna Chats

Τίτλοι και εικόνες για την παρουσίαση

Τρίτη 1 Απριλίου 2014

Πρωταπριλιά!!!!

Με το ψέμα δεν έχω και πολύ καλή σχέση. Δε συνηθίζω να λέω και πάντα μα πάντα πιστεύω αυτό που μου λένε οι άλλοι (σε σημείο αθεράπευτης βλακείας). Ξεκίνησε λοιπόν η μέρα μου χάφτοντας 2 ωραιότατες φάρσες από το διευθυντή και την κα Αννα.
 
Στα παιδιά δεν έκανα κάποια φάρσα , αλλά αποφάσισα να φτιάξουμε ένα ωραίο δώρο για τον αγαπημένο μας ψεύτη. Αλλος είπε τη μαμά , άλλος τον μπαμπά και οι περισσότεροι τα αδέρφια τους!!!
 
Εβαλα λοιπόν τον ύμνο της ημερας να παίζει και ξεκινήσαμε.
 
 
Η ιδέα είναι εντελώς copy paste από την Ντινα Ταλλου του παιδικού πλανήτη. Την είδα χθες και την λατρεψα!!!
 
Εκτύπωσα την παρακάτω εικόνα του Πινόκιο , του μεγάλου ψευταρά, και έδωσα στα παιδιά να τη χρωματίσουν.
 
 
 
Στη συνέχεια τρυπήσαμε τη μύτη και βάλαμε ένα καλαμάκι. Κόψαμε στη μέση τη μακριά πλευρά του. 
 
 
Μέσα από το καλαμάκι περάσαμε ένα σύρμα πίπας και ξεκινήσαμε τα ψέματα!!!
 
 
 
Με κάθε ψέμα η μύτη του Πινόκιο μεγάλωνε. Μεγάλωσε πολύ κι έτσι αρχίσαμε τις αλήθειες για να μικρύνει και πάλι!!!
 
Καλό μήνα σε όλους και καλή Πρωταπριλιά!!!
 

Προπαίδειες (7,8,9,11)

Με τις επετείους, τις απεργίες και τα σεμινάρια ο ρυθμός μας πήγε περίπατο στην κυριολεξία!
 
Αποφάσισα να τροποποιήσω λίγο τη σειρά (την ήδη τροποποιημένη) και να κάνω όλες τις προπαίδειες μαζί μιας και δεν ήθελα να μείνει κάποια για μετά το Πάσχα. Ετσι τις τελευταίες 15 περίπου μέρες ασχοληθήκαμε με τις προπαίδειες του 7,του 8 , του 9 και του 11.
 
Σε όλες κάναμε πάνω κάτω τις δραστηριότητες που κάναμε και στις προηγούμενες προπαίδειες.
 
Μπήκαμε όμως και σε ένα παιχνίδι που έχουμε στο ιστολόγιό μας , παίζω με τον πολλαπλασιασμό, στο οποίο πρέπει να βρούμε το σωστό αποτέλεσμα πριν μας φάει το μυρμήγκι τα φαγητά του πικ νικ. Έβαλα όλα τα παιδιά εννοείται στον υπολογιστή.
 
Όσο τα παιδιά της μιας ομάδας έπαιζαν το παιχνίδι στον υπολογιστή , τα υπόλοιπα παιδιά έπαιζαν στις ομάδες τους το παιχνίδι με τα ζάρια. Θυμηθήκαμε έτσι και την πρόσθεση με κρατούμενο (βρίσκοντας τα σύνολα).
 
Σήμερα κάναμε την προπαίδεια του 9 και του 11. Τις γνωρίζουμε βέβαια ήδη  μιας και τις μάθαμε με όλες τις προηγούμενες. Ετσι σήμερα μάθαμε το 9Χ9 και το 10Χ11.
 
Για την προπαίδεια του 9 βρήκα μια τέλεια ιδέα στο pinterest (εδώ) που την έκανα και στην τάξη. Για να μη χρονοτριβώ με το σχεδιασμό των χεριών εκτύπωσα το έγγραφο "Η προπαίδεια του 9 με τα χέρια" (2 σε 1) και έδωσα στα παιδιά να τα κόψουν.
 
Πώς λειτουργεί;
Ξεκινάμε από αριστερά. Κατεβάζουμε κάθε δάχτυλο με τη σειρά. Όσα βρίσκονται αριστερά από το κατεβασμένο δάχτυλο είναι δεκάδες και όσα από τα δεξιά είναι μονάδες.
 
Στην εικόνα έχουμε : 2Χ9
Ενα δάχτυλο από αριστερά (10) και 8 από δεξια =18
Εδώ έχουμε 7Χ9
6 δάχτυλα στις Δεκάδες και 3 δάχτυλα στις Μονάδες , άρα 63
 
Τα παιδιά είπαν πως η προπαίδεια του 9 είναι μαγική! Δεν έχουν και άδικο!
 
Συνεχίσαμε κάνοντας κι εμείς τα σχέδια με τα ξυλάκια που έχει στο βιβλίο. Φτιάξαμε πρώτα τα καραβάκια και βρήκαμε πόσα ξυλάκια χρησιμοποίησε ο καθένας (9). Μετά ρωτούσα διάφορα παιδιά πόσα ξυλάκια χρησιμοποίησε με την ομάδα του, πόσα με 2 συμμαθητές, πόσα 2 ομάδες μαζί , δουλεύοντας έτσι όλη την προπαίδεια του 9.
 
Το ίδιο κάναμε και για το ορθογώνιο (προπαίδεια του 10) και τον πύραυλο (προπαίδεια του 11).
 
 


Προπαίδεια 2-9 

Νιώθω (3)

Τελειώσαμε την ενότητα 16 και το β' τεύχος της Γλώσσας με ένα μύθο του Αισώπου, "Η αλεπού και ο λέλεκας".
Αρχικά διαβάσαμε το μύθο που μας άρεσε πολύ. Βρήκαμε τους ήρωες του μύθου και τα γεγονότα της πλοκής. 
Μιλήσαμε και θυμηθηκαμε όλα όσα γνωρίζουμε για το μεγάλο παραμυθά , τον Αίσωπο.
 Στη συνέχεια επικεντρωθήκαμε στα συναισθήματα των ηρώων μας σε διάφορες στιγμές της ιστορίας. Μάλιστα πήραμε και τις αντίστοιχες εκφράσεις και κινήσεις που συνηθίζουμε όταν νιώθουμε αυτά τα συναισθήματα.
Υστερα δραματοποιήσαμε το μύθο.

Τα φυτά: Οι ανάγκες, τα μέρη τους και η φωτοσύνθεση

Στη Μελέτη δουλεύουμε τον τελευταίο καιρό με τα φυτά.
Ανάγκες των φυτών
Πρώτα γνωρίσαμε τις ανάγκες που έχει ένα φυτό και μάθαμε πώς μπορούμε κι εμείς να φτιάξουμε έναν κήπο (έχουμε σκοπό να το κάνουμε και αυτό μόλις καλυτερέψει ο καιρός).
Διαλέξαμε ένα φυτό και γράψαμε τα διάφορα χαρακτηριστικά του. Κάποια παιδιά το ζωγράφισαν ενώ άλλα βρήκαν εικόνες. Κάποια κόλλησαν φύλλα πάνω στην εργασία τους ενώ ένας έφερε ένα πολύ ωραίο βιβλίο για τα φυτά.
Πώς αναπτύσσονται τα φυτά- Τα μέρη του φυτού
Συνεχίσαμε μαθαίνοντας πώς αναπτύσσονται τα φυτά. Πώς δηλαδή από ένα σποράκι βγαίνει ένα φυτό το οποίο και πάλι παράγει σποράκι που πέφτει στο έδαφος και ο κύκλος επαναλαμβάνεται.
Παρακολουθήσαμε και τα παρακάτω βίντεο που είναι πολύ κατατοπιστικά.
Μεσα από τη συζήτηση που κάναμε είδαμε πως τα φυτά έχουν τόσα πολλά να προσφέρουν. Παρακολουθησαμε λοιπόν και ένα από τα αγαπημένα μου παραμύθια μέσα από το παρακάτω βίντεο που είναι καταπληκτικό!
Γίναμε κι εμείς σποράκια μέσα στο χώμα και με  τη μουσική από την Ανοιξη του Vivaldi φουσκώσαμε, βγαλαμε ρίζα και βλαστό, ανθίσαμε , βγάλαμε σποράκια που με τη σειρά τους έπεσαν στο χώμα και ξαναφύτρωσαν συνεχίζοντας τον κύκλο της ζωής.
Είμαστε σποράκια μέσα στη γη.
 Φουσκώνουμε και πετάμε σιγά σιγά ρίζα και βλαστό.
Αναπτύσσεται ο βλαστός μας και βγάζουμε φύλλα.
Ανθίζει το λουλούδι μας. 
 Βγάζουμε σποράκια που πέφτουν στη γη.
Ζωγραφίσαμε και ένα λουλούδι και γράψαμε πάνω όλα τα μέρη του: ρίζα , βλαστός , φύλλα, άνθος , σποράκια.
Δώσαμε και τις δικές μας ερμηνείες για κάποια από τα μέρη του:
Η ρίζα είναι τα καλαμάκια του φυτού με την οποία το φυτό πίνει νερό.
Ο βλαστός είναι το ασανσέρ που χρησιμοποιούν το νερό και η τροφή για να πάνε σε όλα τα μερη του φυτού.
Τα φύλλα είναι οι μάγειρες του φυτού που φτιάχνουν την τροφή γι'αυτό. (μέχρι εδώ έδωσα πολύ απλά τη λειτουργία της φωτοσύνθεσης που επεξεργαστήκαμε πιο καλά στο επόμενο μάθημα παρακάτω).
Φωτοσύνθεση- Τα φυτά μαγειρεύουν!
Από την αρχή της ενότητας τα παιδιά είχαν απορίες σχετικά με την παραγωγή της τροφής του φυτού και είχα εξηγήσει πολύ απλά κάποια πράγματα.
Μπαίνοντας στο κεφάλαιο με τη φωτοσύνθεση αποφάσισα να το κάνω λίγο πιο λεπτομερώς από το βιβλίο μιας και τα ζουζούνια μου το βρήκαν πολύ ενδιαφέρον.
Γνωρίζαμε ήδη πως τα φύλλα είναι οι μάγειρες. Για να μαγειρέψουμε όμως τι χρειαζόμαστε ; Χρειαζόμαστε διάφορα υλικά. Βρήκαμε λοιπόν ποια υλικά χρειάζονται τα φυτά για να φτιάξουν το φαγητό τους , τη γλυκόζη: φως από τον ήλιο, διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα και νερό από τη γη.
 Εξήγησα στα παιδιά πως ο αέρας που αναπνέουμε δεν έχει μόνο οξυγόνο , αλλά και διάφορα άλλα αέρια. Για να το καταλάβουν καλύτερα τους ζήτησα να εισπνευσουν. Τους ρώτησα μετά τι έπρεπε να κάνουν έπειτα. Φυσικά έπρεπε να βγάλουν τον αέρα. Τους εξήγησα λοιπόν πως αυτό που βγάζουμε με την εκπνοή είναι όλα τα αέρια που δε χρειαζόμαστε.
Με αυτόν τον τρόπο καταλάβαμε και πως ο αέρας είναι μίγμα αερίων , αλλά και πως το φυτό διαλέγει συγκεκριμένο αέριο για να "μαγειρεψει".
Αφού δουλέψαμε 2-3 φορές όλη τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης (δεν την ονόμασα στα παιδιά), βγήκαμε έξω και γίναμε κι εμείς φυτά.
Στηθήκαμε σε διάφορα μέρη παριστάνοντας κάποιο φυτό. Είχα ρίξει εδώ κι εκεί στο χώμα φωτοτυπημένες σταγόνες νερού και σε κάθε παιδί έδωσα από 2 φύλλα (έγγραφο "Η φωτοσύνθεση-παραμυθι,δραματοποίηση").
Διαβάζοντας το παραμύθι από το έγγραφο τα παιδιά συγκέντρωσαν τα υλικά που χρειάζονταν για να φτιάξουν την τροφή τους.
Είναι μια όμορφη , ηλιόλουστη μέρα. Καταπληκτική μέρα για μαγείρεμα.

Πρώτα πήρανε φως από τον ήλιο. (πέταξα στον αέρα λωρίδες από κίτρινο χαρτί).
Μετά διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα. (πέταξα στον αέρα το διοξείδιο του άνθρακα φωτοτυπημένο)
Τέλος πήραν το νερό με τις ρίζες τους (τις σταγόνες που είχα ρίξει στην αρχή).
Αφού έφτιαξαν τη γλυκόζη , καθάρισαν. Απελευθέρωσαν έτσι το οξυγόνο από το διοξείδιο του άνθρακα στον αέρα (έκοψαν το οξυγόνο και κράτησαν μόνο τον άνθρακα).
Τα φυτά μας χορτάτα απόλαυσαν τον ήλιο!
Την ιστορία τη βρήκα εδώ (την μετέφρασα και την διασκεύασα λιγάκι).
Η φωτοσύνθεση, παραμύθι-δραματοποίηση